Υπάρχουν μερικές γυναίκες που με ενθουσιάζουν με τον τρόπο που ντύνονται, που δένουν τα υφάσματα και τα χρώματα, τα κοσμήματα και τα αξεσουάρ, σαν να βγήκαν μόλις από το editorial ενός περιοδικού ή από μια φωτογραφιση μόδας.

Μια από αυτές είναι η Λίνα Γαβρά που με εξιτάρει κάθε φορά είτε με αυτά που φορά, είτε με τος αναρτήσεις της στο Facebook!

Υπέροχα υφάσματα, μαγικά χρώματα, εκπληκτικοί συνδυασμοί, πίνακες ζωγραφικής άλλων εποχών με διαχρονική όμως αξία.

Λατρεύω τα manteaux της καθώς και τις τσάντες της, τα σακκάκια της και ότι μα ότι δημιουργεί. Στο ατελιέ της κάποιος νιώθει περισσότερο σε εργαστήρι ζωγράφου παρά σε ατελιέ μόδας. Είναι εξαιρετική και κάθε φορά με εκπλήσσει όλο και περισσότερο !!!!

Το ύφασμα είναι το υλικό που με εμπνέει. Η υφή  και τα μοτίβα. Αυτό μου συμβαίνει από μικρή και θεωρώ ότι η αιτία ήταν ο πατέρας μου αφού ήταν έμπορος υφασμάτων  στην Δυτικη Αφρικη, από την εποχή της αποικιοκρατίας. Οικείο υλικό λοιπόν, το οποίο η μητέρα μου αξιοποιούσε πάντα  με κέφι και φαντασία,για εμάς και για το σπίτι. Θυμάμαι να παίζουμε στις αποθήκες  με τα τόπια με τον αδελφό μου…

Η ανάμειξη όλων αυτών των στοιχείων  με το “κλασικό” είναι κάτι που μου αρέσει  και με προκαλεί να τολμώ ξεχωριστούς και αναπάντεχους συνδυασμούς, σε ο,τι φτιάχνω. 

Ξεκίνησα περίπου πριν 15 χρόνια με υφασμάτινο κόσμημα σε συνδυασμό      με ημιπολύτιμους λίθους. Αργότερα, θέλησα να δουλέψω μεγαλύτερες επιφάνειες και άρχισα να φτιάχνω χειροποίητες εσάρπες-pashmines, που τις φαντάζομαι παντού (ακόμα και διακοσμητικές, σαν πίνακες). Μια εσάρπα ριγμένη στην πλάτη ή τυλιγμένη στον λαιμό, δίνει πάντα μια αρχοντιά, έναν αέρα στη γυναίκα που την φοράει. 

Σιγά σιγά προστέθηκε το ρούχο, κυρίως τα πανωφόρια, σε διάφορα μήκη, κοντά και μακριά, τα οποία λατρεύω και έγιναν το σήμα κατατεθέν μου. 

Το ταξίδι αυτό του σμιξίματος του ταιριαςτού με το αταίριαστο: αυτό  κάνω. Δεν δουλεύω με βαση το τι ταιριάζει αλλά τι λείπει στα μάτια μου ανάμεσα στα υφάσματα που με εμπνέουν κάθε  φορά!