Όταν ο τεχνοκράτης μεταλλάσσεται σε καλλιτέχνη, το αποτέλεσμα είναι θεαματικό !!! Χρώματα, ιδέες, μουσικές, τεχνολογία, μόδα όλα μπερδεύονται ανέμελα και μαγικά στο atelier-εργαστήριο-studio του Άγγελου.  Πάντα γελαστός, φιλικός, με χιούμορ και ατέλειωτες ιδέες ο Άγγελος σε υποδέχεται και σε περιποιείται, σου μιλάει και σε ξεναγεί στον υπέροχο κόσμο των χρωμάτων του και της μοναδικής του τέχνης. Όλα είναι μελετημένα στην εντέλεια από το emballage μέχρι την ονομασία του κάθε φουλαριού!
Όσο για την αίσθηση πάνω στο λαιμό; Μοναδικό χάδι και αίσθηση χλιδής!
Ευχαριστούμε Άγγελε, είναι υπέροχα και μας φτιάχνουν την διάθεση !!!


Photo: Χρήστος Ζήνας

  • Η αγάπη για την τέχνη είναι σίγουρα κάτι έμφυτο. Πότε κατάλαβες ότι θα ήθελες να ασχοληθείς με αυτήν ;

Θα γυρίσω το ρολόι πολύ πίσω. Πάμε εκεί γύρω στα 1985-87.Με το Breakdance να έχει κάνει την πρώτη του εμφάνιση σαν ταινία και χορό. Μαζί με αυτό και η ταινία Beat Street. Πρώτη φορά είδα να ξεδιπλώνεται μπροστά μου ένας κόσμος γεμάτος μουσική, χορό και κυρίως χρώμα. Μετά δε , την παγκόσμια διάκριση στην Ιαπωνία τότε, απλά ζωγράφιζα χωρίς αύριο.

Αν θες όμως, θα σου πω ότι συνειδητά η «απόφαση» πάρθηκε, όταν έκανα στον εαυτό μου γύρω στα τέλη του 2010 την πιο σκληρή ερώτηση που θα μπορούσα να μου κάνω και είναι κάτι που δεν το έχω πει , ας πούμε δημόσια, για αυτό και θα στη γράψω όπως ακριβώς τη βίωσα: «αν αύριο το πρωί, πας σε άλλη ..διάσταση και σε ρωτήσουν τι μετάνιωσες που δεν έκανες, τι απάντηση θα έδινες?»

Η απάντηση ήταν μια : «ότι δεν ζωγράφισα όσο ήθελα».

Από εκείνη τη στιγμή , όλα απέκτησαν νόημα. Τον Ιούνιο του 2011, αφήνω τα πάντα πίσω μου και πήγα να βρω τον Άγγελο που τον είχα αφήσει κάπου εκεί στο 1992 να ζωγραφίζει μπλουζάκια και μεγάλα posters με μαρκαδόρους. Πήγα να τον φέρω στο σήμερα. Nα κάνει πια αυτό που μου είχα απαντήσει ..

Photo: Χρήστος Ζήνας

  • Γνωρίζω ότι οι σπουδές σου είναι σε κάτι τελείως διαφορετικό! Σίγουρα όμως τα δένεις με ένα μαγικό τρόπο, θα ήθελες να μας πεις την συνταγή ;

H τεχνογνωσία και εμπειρία που απέκτησα –πρωτίστως- μέσα από λάθη & πρακτικές, στο..θαυμαστό corporate κόσμο των Οικονομικών, μου επιτρέπει να λειτουργώ με αυτοσυγκράτηση και κυρίως εξαιρετικό φιλτράρισμα σε κάθε τι που απασχολεί την εταιρική –πλέον- ταυτότητα της Proestilo. Χρησιμοποιώντας τον αφρό της επιστήμης μου ταυτόχρονα με τον αφρό της τέχνης μου, σε μια ισορροπία που έχει μια πρωταρχική σταθερά : την πειθαρχία.

Photo: Αλέξανδρος Παπανικολόπουλος

  • Τι είναι για σένα η μουσική και πώς σχετίζεται με τα έργα σου;

Εδώ θα χρειαστεί να κάνω ένα διαχωρισμό. Στους πίνακες και τα illustrations μου, τα χέρια μου είναι πιο «βαριά». Στα φουλάρια είναι εντελώς «απαλά» . Όπως το μετάξι που πατάνε σαν καμβάς. Και στις 2 περιπτώσεις η μουσική παίζει τον πρώτο ρόλο. Ντύνει σαν soundtrack την όλη τη δημιουργία. Και απελευθερώνει το συναίσθημα ως είναι. Χωρίς φίλτρο. Από εκεί και πέρα ο κάθε ένας εισπράττει ότι θέλει και τον ευχαριστεί. Από το χρώμα μέχρι το “χρώμα” είναι ένας..γαλαξίας δρόμος στην τελική. Οπότε σε όλο αυτό τον γαλαξία συναισθημάτων, χρειάζομαι και ένα γαλαξία μουσικής. Το ζήτημα είναι τι είδους μουσική.. Αλλά αυτό θα το κρατήσω για μένα!

  • Μίλησε μας για τα υπέροχα φουλάρια σου, για τα υλικά σου και για τις ονομασίες που τους δίνεις

Τα φουλάρια είναι μια πολύ μεγάλη και όμορφη ιστορία. Πρακτικά ήθελα να βρω εκείνον τον τρόπο που θα μπορούσε η τέχνη μου να αποκτήσει μια τέτοια χρηστικότητα, που να την πήγαινε ένα βήμα παραπάνω, μεταφέροντας στον άλλο, πέρα από την εικαστική έκφραση, τα πιο όμορφα συναισθήματα. Αυτά της χαράς και της αισιοδοξίας. Προσαρμοσμένα σε ένα «καμβά» εξαιρετικής ποιότητας και καλαισθησίας. Όπως αυτόν που μου δίνει η τεράστια παράδοση των μεταξιών μας από το Σουφλί. Τόσο σε ποιότητα υλικού και τεχνογνωσία φινιρίσματος. Που μαζί με το κουτί που τα συνοδεύει, να δημιουργούν ένα σύνολο που δύσκολα να μην μπορεί να ξεχωρίσει για όλες αυτές τις ποιότητες που συγκεντρώνει.

Οι ονομασίες των collection – γιατί περί αυτού πρόκειται- έχουν όλες μια δική τους φιλοσοφία. Πχ. Η σειρά “Insert coin to continue” από τον τίτλο της παραπέμπει στην κίνηση να βάζεις νόμισμα στα ηλεκτρονικά παιχνίδια της δεκαετίας του 80. Είναι φτιαγμένη πάνω στη φιλοσοφία των 8bit γραφικών των παιχνιδιών της εποχής εκείνης. Έτσι ακολουθούν και oι άλλες όπως η “ A world made of blue” βασισμένη στα λόγια του Ελύτη, για το «Θεέ μου τι μπλε ξοδεύεις για να σε βλέπουμε» κ.ο.κ. Πρακτικά δεν υπάρχουν καινούρια και παλιά σχέδια. Υπάρχουν περίπου μέχρι στιγμής γύρω στις 15 διαφορετικές συλλογές, με διαφορετικές τεχνικές σχεδίασης η κάθε μια και με διαφορετικές φιλοσοφίες. Κάθε τι που έρχεται, συμπληρώνει την ιστορία της κάθε collection ως ένα ακόμα «κεφάλαιο».

Photo: Αλέξανδρος Παπανικολόπουλος

  • Συμφωνείς ότι το αξεσουάρ είναι βασικό στοιχείο του ντυσίματος και εκφράζει τον χαρακτήρα του ανθρώπου; 

Θα σου πω ότι νιώθω και που έχω διαβάσει σε αυτό που λέγεται ..Γαλλική Βίβλος της Μόδας. Η δύναμη του αξεσουάρ είναι αυτό που αμέσως απογειώνει το σύνολο με μια ματιά. Ειδικά αν το σύνολο είναι μια παλέτα ίδιων χρωμάτων.

Από εκεί και πέρα αυτήν την αρχή επικοινωνώ και σε αυτή ή αυτόν που θα έρθει να δει από κοντά τα φουλάρια μου. Ότι τα φουλάρια είναι που επιλέγουν που θα πάνε.

Είναι ένα πολύ υπέροχο συναίσθημα να βλέπεις τον άλλον να παίρνει το χρόνο του και να επικοινωνεί με το έργο πριν επιλέξει. Εγώ απλά γίνομαι ο κοινωνός της μεταξύ τους σχέσης. Χωρίς να εμπλακώ καθόλου στην όποια απόφαση. Εξ ου και ο χώρος μου έχει φτιαχτεί έτσι για να μπορεί ο άλλος με την ησυχία του να απολαύσει την ποιότητα και τα χρώματα πριν μπει στη διαδικασία της επιλογής. Να συζητήσει μαζί μου, για την έμπνευση και για όλη τη δημιουργία που προηγήθηκε. Αν το επιθυμεί φυσικά.

  • Πώς δημιουργείς τα διάφορα prints και από τι εμπνέεσαι;

 Ξεκινάω από το μηδέν. Κανένα προσχέδιο. Μόνο οι πραγματικές διαστάσεις του φουλαριού μπροστά μου. Έχω στο νου μου μόνο τα χρώματα. Και απλά πατάω το play. Από το μυαλό πάει στην καρδιά και βγαίνει στο χέρι. Στα φουλάρια πάνω, όλα είναι μουσική και χαρά. Και στυλ. Αυτό μπορώ να πω σαν πηγή έμπνευσης. Αυτό που θα βγάλω σαν τελικό αποτέλεσμα θα είναι ένας ολοκληρωμένος πίνακας.   Που κάλλιστα μπορεί να κορνιζαριστεί. Γιατί αυτό υπηρετούν στην πραγματικότητα τα φουλάρια μου. Την πραγματική διάσταση του wear it or frame it!

  • Έχεις μούσες;

Χα χα χα! Πρακτικά ξέρω ότι είναι 9! Οπότε αν ψάχνουμε …για 9 ή …μέχρι 9 δεν θα βρούμε κάτι . Αν μιλάμε για την ευεργετική παρουσία της μούσας όπως αυτή καταγράφεται ιστορικά και κατά καιρούς δημιουργίας. Θα πω όχι λοιπόν. Δεν έχω μούσες. Τουλάχιστον για την ώρα! Μουσικές όσες θες!

Photo: Αλέξανδρος Παπανικολόπουλος

  • Ποια είναι τα επόμενα σου σχέδια και τι ονειρεύεσαι για τη Proestilo?

Η καρδιά της Proestilo χτυπάει σε 3 κατευθύνσεις : wearable,object,wall. Ή εν συντομία, w.o.w! Αυτή τη στιγμή βλέπετε την αιχμή του δόρατος . Τα ολομέταξα μακριά φουλάρια είναι το premium προϊόν . Φτιαγμένα από το Α ως το Ω στην Ελλάδα και ήδη πληρούν τις πιο σοβαρές και στιβαρές προϋποθέσεις ενός εξαγωγικού premium προϊόντος. Τα φουλάρια λοιπόν είναι το πρώτο κομμάτι του πάζλ που λέγεται Wearable.

Υπάρχουν και άλλα ολοκληρωμένα projects που ας πούμε ότι τα έχω και.. κοιμούνται για την ώρα! Θα πω μόνο, ότι η Proestilo είναι ένα full-scale Art Brand. Αυτό που πραγματικά θα ήθελα να δω και θα κάνω ότι καλύτερο μπορώ για αυτό – ως υπερήφανος «μπαμπάς» , είναι να τη δω να μεγαλώνει σωστά και με καλές βάσεις. Και θα το κρατήσω για την ώρα εκεί.

 www.proestilo.eu

Fb: Proestilo

Insta:Proestilo

Σταδίου 10 – Μέγαρο Λεμός – 7ος όροφος